Autolous blood transfusion
بسم الله الرحمن الرحیم
عنوان سمینار : auto logous blood transfusion
نام دانشجو : سامان کرمخانی
استاد راهنما : دکتر ورزی
فهرست مطالب
مقدم3
Preoperative Autologous Donation (اهدای خون اتولوگ قبل از عمل جراحی9
Acute normovolemic hemodilution (ANH10
(جمع آوري خون حين عمل Intraoperative Blood Recavery13
Postoperative (Blood Salvage16
Preference
مقدمه :
در اساطیر یونانی مدهآ ساحرهای فوق العاده زیبا و هوسانگیز است که با یاری جستن از ارواح شرور، درحالیکه چاقویی در دست دارد وارد تالار سلطنتی میگردد و به خدمه سلطنتی دستور میدهد که برایش گوسفند پیری بیاورند. با آوردن گوسفند مدهآ ناگهان با حملهای چاقوی خود را در بدن حیوان فرو میکند. در پی آن آن قدر از بدن حیوان بینوا خون میرود که تبدیل به جسمی نیمهجان میگردد؛ سپس جانور نیمهمرده را در پاتیلی محتوی آب جوش میاندازد .خیلی زود بع بع ضعیف حیوان با جست و خیز پر از سرزندگی یک بره جوان جایگزین میگردد. در این شوی حیرتآور و نفسگیر ، مدهآ قدرت و توانایی خود را در انتقال زندگی به یک حیوان مرده به نمایش میگذارد. بعد از این نوبت به کینگ پلیاس که پیرمردی ناتوان واز پاافتاده و علیل و برادر ناتنی همسر مدهآ است میرسد، جنگ برسر قدرت و فرمانروایی بین دو برادر درگرفته و در اینجاست که مدهآ مسلح به دانش جادوگری به کمک شوهر میآید! او که دختران کینگ پلیاس را با کمک گیاهان دارویی نشئه و از خود بیخود کرده است و به آنها القاء کرده است که دارای قدرتهای ماورائی شدهاند، از آنها میپرسد: «ازچه بیم دارید؟ چرا هیچ اقدامی نمیکنید؟ نزد پدر بروید و بعد از خواندن اوراد مقدس خون پیر و سالخورده او را از رگهایش خارج کنید تا من در عروق او خون تازه جوان جاری سازم !»
دختران به آرامی به بالین پدر که با چشمان مملو از اعتماد و سرشار از امید به آنان مینگرد، نزدیک میشوند و ناگهان همچون گله وحوش به سمت پدر حمله میبرند و در حالیکه ضربات بیرحمانه و دقیق مدهآ را تقلید میکنند، با خنجر ضرباتی بر پیکره پدر وارد میکنند و خیلی ماهرانه رگهای پدر را میدرند تا آنجا که از شدت خونریزی پدر به جسم نیمهجانی تبدیل میشود و مدهآ سرمست از حیلهگری خود و فریب دختران پلیاس که به دست خویش پدر را از پای درآوردهاند، صحنه جنایت را ترک میکند و میگریزد.
در سراسر تاریخ بشری چه در جنگها و خشونتها و چه در علوم همواره صحبت از جویهای خون به میان بوده است، بعضی از اینها ساخته ذهن بشر و افسانه هستد و بعضی واقعیت ریشهدار در دل تاریخ، که البته مدهآ از بدنامترین بازیگران ونقشپردازان این عرصه است! تمام این داستانها که لرزه بر تن میآورند و القاگر نوعی وحشتاند، در شنونده این ذهنبت را ایجاد میکنند که در تمام دورانها ارتباط خونی که در رگهاست با زندگی، عشق و دوست داشتن و کینهجویی و خونخواهی و بیشتر از همه با رقابت و قدرت، گرهای ناگشوده است و این راز سر به مهر، گاه در داستانهایی چون «دراکولا»ی «برام استوکر» نیز راه پیدا کرده و بیان و بازگو شده است.
در نزد یونانیان باستان خون یک اکسیر جادویی محسوب میشد. پلینی، از بزرگترین تاریخنگاران روم باستان که در سالهای ۲۳ تا ۷۹ پس از میلاد میزیسته است، توصیف میکند که چطور تماشاگران پس از پایان مسابقات، دیوانهوار برای نوشیدن خون گلادیاتور مغلوب برخاک افتاده به صحنه مبارزه یورش میبردند. قرنها بعد، مارسیلیو فیچینو(۱۴۹۹-۱۴۳۳) در اقدام مشابهی نوشیدن خون تازه جوان را به عنوان راهی برای بازیافتن قدرت و نیروی جوانی توصیه میکند!
در سراسر تاریخ، انتقال خون از فردی به فرد دیگر، دارای تصویری محو و غیرشفاف و آمیخته به افسانه سرایی، درنده خویی، قساوت و بیرحمی بوده است. بر اساس اسناد تاریخی، اولین اقدام به منظور انتقال خون از فردی به فرد دیگر در سال ۱۴۹۲ برروی پاپ مقدس هشتم انجام شد. چنانچه در این سند مورخی به نام اینفشورا ادعا میکند، پس از اینکه پاپ به کوما میرود، پزشکان بر بالین او به این نتیجه میرسند که او نیاز به دریافت خون تازه دارد و به این منظور شروع به ریختن خون سه کودک یهودی، که به آنها وعده سکه داده شده بود، به دهان پاپ میکنند! چون در آن دوران هنوز گردش خون و روشهای دستیابی به عروق کشف نشده بود و در نظر اهل فن سیستم گردش خون و سیستم گوارش خیلی با هم فرق نداشتند!
کشف گردش خون توسط ویلیام هاروی در سال ۱۶۲۸ مطالعات در ارتباط با خون در گردش داخل عروق را وارد مسیر تازهای گرد. کشف وی نظریه امزاج را منسوخ نساخت؛ چنانچه این اعتقاد تا قرن نوزدهم میلادی همچنان پابرجا بود ولی تئوری هاروی در مورد گردش خون( که واقعا در ابتدا در حد یک تئوری بیش نبود) راهگشای فلاسفه علوم طبیعی در مورد امکان انتقال خون بود و از این نقطه بود که فلاسفه شروع به بحث در ارتباط با وارد ساختن چیزی به غیر از خون به عروق کردند.
افرادی مانند کریستوفر ورن، توماس ویلیس و رابرت بویل به زودی برای آزمایش ادعای هاروی شروع به تزریق مایعات مختلف از جمله آب، شیر، آبجو و تریاک به بدن سگها کردند و در حدود سالهای 1660 انجمن سلطنتی بریتانیا و آکادمی علوم فرانسه شروع به کارآزمایی انتقال خون از سگ به سگ کردند که با درجات مختلفی از موفقیت همراه بود.
در سال 1667 اعضای انجمن سلطنتی انگلستان و آکادمی علوم فرانسه در کمال شگفتی مطلع شدند که پزشک جوان در جستجوی نامی به نام ژان باتیسته دنیس برای نخستین بار انتقال خون از حیوان به انسان را انجام داده است. در میان بهت و حیرت همگانی دنیس خون یک بره را به یک پسر بچه تبدار تزریق کرد و پسر زنده ماند. مورد بعدی تزریق خون یک بره به قصابی تنومند بود، احتمالا همان قصابی که مسئول تامین گوسفند در آزمایش اول بود! قصاب نیز جان سالم به در برد. هردو مورد اول شاید برای این زنده ماندند که حجم خون بسیار اندک و ناچیزی در مقایسه با حجم خون موجود در بدن یک انسان به این دو تزریق شده است، چون چنانچه امروزه دانش انتقال خون به ما می آموزد در این موارد انتظار واکنشهای آلرژیک شدید میرود. در زمستان سال 1667 دنیس، جسور و معتمد به نفس از موفقیتهای پیشین در پاریس به انجام چند نوبت انتقال خون از یک گوساله به فردی عقب مانده ذهنی مبادرت ورزید. ولی این بار به زودی مرد دیوانه درگذشت و همسر وی دنیس را مسئول مرگ همسرش معرفی و در دادگاه بر علیه او اقامه دعوا کرد. البته بعدها اختلاف نظر فراوانی بر سر نحوه مرگ مائوری به وجود آمد و مشخص گردید که وی در اثر مسمومیت با آرسنیک مرده است.
برای غلبه بر این منازعات دادگاه قانونی مقرر کرد که دیگر انتقال خون نباید بدون تاییدیه دانشگاه پزشکی پاریس انجام شود. افرادی که نقشه مرگ مائوری را طراحی و دنیس را با این دسیسه گرفتار کرده بودند، اعضای ذی نفوذ و صاحب قدرت در دانشگاه پزشکی بودند که با تلاش ایشان تئوری گردش خون و به دنبال آن انتقال خون به محاق رفت و تا صد و پنجاه سال بعد بار دیگر سر برنیاورد.
چنانچه مورخی در جایی مینویسد این احتمالا از خوش اقبالی نوع بشر بوده است که انتقال خون برای یک و نیم قرن موقتا به خواب رفت. نادیده گرفتن مبانی ایمونولوژیک ،آنتیبادیهای خونی و اصول ضدعفونی، که همگی دستاوردهای بشر در قرن نوزدهم هستند، هریک در جای خود میتواند فجایع جبران ناپذیری را به بار آورد . به نظرمن هم این حرف احتمالا صحیح است؛ به نظر شما اینطور نیست؟!
یک از مشکلات عمده در جراحی قلب و عروق خونریزی در حین عمل و جایگزین نمودن آن میباشد بطوری که در اکثر موارد مجبور به جایگرین خون توسط یک اهدا کننده دیگر میباشد که این امر مشکلات فراوانی از قبیل انتقال عوامل عفوني ، غير عفوني و ايمونولوژيك خون و همچنین در دسترس نبودن آن مخصوص در گروه های خونی نادر باعث شده که محققین در فکر بازیافت خون خارج شده از عروق در حین جراحی و بازگشت مجدد آن به خود بیمار بیافتند .دستگاههايي كه اختصاصاً براي جمع آوري خون حين عمل و ترانسفوزيون اتولوگ ساخته شده بودند بتدريج از سال 1969 وارد بازار شدند .از سال 1980 بعلت ترس از ايدز به ترانسفوزيون اتولوگ توجه بيشتري شد . ترانسفوزيون اتولوگ عبارت است از انتقال خون اهدائي قبلي بيمار و يا خون ناشي از خونريزي همان فرد به خودش
أنواع انتقال خون اتولوگ عبارتند از:
1 - Preoperative Autologous Donation; collection from a patient in advance of anticipated blood loss
2 -Acute normovolemic hemodilution –(ANH)
3 -Intra-operative (hemodilution & blood salvage); at the start of the procedure
4 -Postoperative (Blood Salvage); shed blood can be salvaged for reinfusion both during surgery and in the postoperative period
البته بعضی از منابع موارد 2و 3 را به دلیل قرابت در یک دسته بررسی میکنند.
مزيت هاي ترانسفوزيون اتولوگ:
اجتناب از عوارض تزريق خون الوژنيك شامل :
- واكنشهاي هموليتيك حاد و مزمن ، الوايمونيزاسيون، واكنشهاي تب دار و الرژيك بيماريهاي عفوني منتقله از راه خون و سركوب ايمني.
- حفظ منابع خون
- بيماران با گروههاي خوني كمياب ميتوانند از ترانسفوزيون اتولوگ سود برند.
-در مواردي كه خونريزي شديد و سريع رخ ميدهد ممكنست تنها راه چاره براي تامين خون سازگار مورد نياز جمع آوري خون حين عمل باشد (در صورتيكه قبلا پيش بيني شده و آمادگي موجود باشد).
خون بازيافت شده درجراحي هاي زيربکارميرود:
• جراحي قلب و عروق
• جراحي استخوان و مفاصل
• حاملگي نابجا
Preoperative Autologous Donation (اهدای خون اتولوگ قبل از عمل جراحی)
شاخص هاي انتخاب كننده اتولوگ به صراحت اهداكنندگان خون
الوژنيك نيست،دسترسي به حمايت پزشكي و ارزيابي مناسب بيمار حائز اهميت است.
طبق استاندارد HB بيمار-اهدا
كننده نبايد قبل از اهدا كمتر از 11 يا هماتوكريت كمتر از 33% باشد.
در محيط بيمارستان هيچ محدوديت سني و وزني
وجود ندارد و زير نظر كميته بيمارستاني انتقال خون،خونگيري،ذخيره خون و
ترانسفوزيون صورت مي گيرد.
اخرين اهدا نبايد كمتر از 72 ساعت تا زمان عمل جراحي فاصله
داشته باشد(تا زمان كافي براي ذخيره دوباره حجم داخل عروقي وجود داشته باشد)
از اهدا و تزريق خون افراد با ماركرهاي مثبت HCV-RPR-HIV-HBV جلوگيري شود.
كانديدها افراد ي يا بيماراني
Stable هستند كه هنگام جراحي نياز به خون
دارند.شايعترين عمل جراحي كه از خون اتولوگ قبل از عمل جراحي PABD استفاده مي كند جايگزيني مفصل
زانو و هيپ،جراحي روي ستون فقرات است.
خون اتولوگ براي جراحي كه به ندرت نياز به ترانسفوزيون
دارند نبايد جمع اوري شود مثل كوله سيستكتومي،هرنيورافي،واژينال هيستركتومي
تجويز اهن تكميلي خوراكي جهت جلوگيري از انمي اهن الزامي
است.
كنترل انديكاسيون اهدا خون اتولوگ:
-1مدركي از عفونت يا خطر باكتريمي
-2فرد مبتلا به تنگي ائورت يا جراحي جهت تصحيح تنگي ائورت
-3انژين صدري ناپايدار
-4اختلال تشنجي فعال
-5انفاركتوس ميوكارد يا حمله سربروواسكولار در عرض 6 ماه
گذشته
-6بيماراني كه مبتلا به بيماري قلبي يا ريوي شديد هستند كه
هنوز جراحي براي انها در نظر گرفته نشده است.
-7بيماري شريان كرونري اصلي چپ با درجه بالا High grade left main coronary artery disease
بيماري قلبي سيانوتيك
-9فشار خون بالاي كنترل نشده
-10اريتمي قلبي
خطر باكتريمي در بيماران داراي انژيوكت،سوند ادراري و اعمال
دندانپزشكي و ... وجود دارد.
جمع اوري خون و نگهداري ان بايد طبق
استانداردهاي جهاني صورت گيرد و استريليزاسيون رعايت شود.ازمايشات BG,HIV,HBV,RPR,HBS Ag در اولين اهداي خون
انجام شده و در صورتي كه بيمار در معرض خطر نباشد تا حدود يك ماه نيازي به ازمايش
مجدد كيسه هاي بعدي خون نيست.برچسپ هاي مخصوص روي كيسه خون زده مي شود تا به هيچ عنوان با خون اتولوگوگ ديگر يا خون
الوژنيك اشتباه نشود.
استانداردها اجازه ترانسفوزيون خون اتولوگ به فرد ديگري را
نمي دهند.شايعترين عارضه اهداي خون اتولوگ راكسيون وازواگال شامل احساس سبكي
سر،برادي كاردي،كاهش فشار خون و ... است.
Acute normovolemic hemodilution (ANH)
جمع اوري خون كمي قبل از عمل جراحي همراه با رقيق سازي:
نورموولمي حاد ترقيقي در بيماراني كه حين جراحي حجم خون مشخصي را از دست مي دهند،استفاده مي گردد.
در فاصله كوتاهي قبل از جراحي،خون به صورت استريل در كيسه هاي استاندارد حاوي انتي كواگولان جمع اوري مي شود و سپس در درجه حرارت اتاق نگهداري شده و در طي جراحي بعد از خونريزي و يا حتي زودتر هم مي تواند تزريق گردد.
به جاي خون گرفته شده،انفوزيون كريستالوئيد(3 ميلي ليتر كريستالوئيد به ازاي هر 1 ميلي ليتر خون از دست رفته)و كلوئيد (دكستران،البومين،ژلاتين 1 ميلي ليتر به ازاي 1 ميلي ليتر خون گرفته شده) توصيه شده است.در حين خونگيري و بعد از ان BP,ECG,SPO2,HR بيمار كنترل دقيق مي شود و بيمار كاملا Stable است.(بيمار از نظر افزايش بار مايعات مورد توجه قرار مي گيرد)
شاخص هاي انتخاب بيمار:
بعضي موارد زير بسته به وضعيت بيمار و نظر متخصص بيهوشي و جراح انتخاب مي شود.
انديكاسيون نسبي:
1-از دست دادن تقريبي بيش تر يا مساوي 20-10% حجم كلي خون
2-غلظت هموگلوبين مساوي يا بيش از 12 بعد از تصحيح نورموولمي
3-فونكسيون طبيعي فلبي عروقي
4-عدم وجود بيماري ريوي انسدادي يا تحديد كننده(restrictive or obstructive lung disease)
5-عدم وجود بيماري كليوي
6-عدم وجود هايپرتنشن كنترل نشده و سيروز كبدي
7-عدم وجود اختلالات انعقادي
8-عدم وجود عفونت
حداكثر حجم خوني كه مي توان در ANH جمع اوري نمود با فرمول زير محاسبه مي شود:
V=EBV*(HI*-HF)/HAV حجم خون گرفته شده
EBV=BW*55-75
EBV حجم خون تخميني بدن
BV وزن بدن
HF هماتوكريت هدف بعد از (ANH)
HI هماتوكريت ابتدايي
HAV هماتوكريت متوسط
توجهات فيزيولوژيك ANH:
در روش ANH ميزان گلبولهاي قرمز RBC كاهش مي يابد پس در حين عمل جراحي خون كمتري از دست مي رود.كاهش ناگهاني در غلظت RBC،ويسكوزيته خون را كاهش مي دهد پس كاهش مقاومت عروق محيطي و افزايش برون ده قلبي به وجود مي ايد.اين مكانيسم هاي جبراني ظرفيت تحويل اكسيژن را ايمن مي سازد(در هماتوكريت 35-30%)
كيسه هاي خون تا 8 ساعت در اتاق قابل نگهداري است و به دليل نگهداري خون در حرارت اتاق مقدار مقدار كمتري از پلاكتها و فاكتورهاي انعقادي تخريب مي شوند ولي تا 24 ساعت هم در يخچال (6-1 ساعت) قابل استفاده است.
بررسي هاي طولاني مدت روي بيماران و مدت زمان بستري انها در PABD و ANH نتايج يكساني ارائه داشته ولي تمام مطالعات نشان داده كه در ANH هزينه كمتري در مقايسه با PABD دارد.
(جمع آوري خون حين عمل Intraoperative Blood Recavery))
عبارتست از جمع آوري خون ريخته شده حين عمل و فيلتره كردن و شستن و تزريق مجدد به بيمار.
دستگاههاي مختلفي در دسترس است و ميزان خودكار بودن ، اندازه ، قيمت و كارائي باليني آنها متفاوت است .
نوع مشهور آن Cell Saver است. و وسائل يكبار مصرف آن عبارتند از تجهيزات ضد انعقادي مكنده ، محفظه فيلتردار ، ظرف سانتريفوژ ، كيسه جمع آوري ضايعات و لوله هاي مخصوص.
بسياري از WBC ها “ پلاكتها“ ، فاكتورهاي انعقادي فعال شده ، هموگلوبين پلاسما ، بقاياي سلولي ، و ديگر اضافات به همراه سالين اضافي شستشو و به كيسه ضايعات ميريزد.
فرايند شستشو و تغليظ بين 10-3 دقيقه زمان ميخواهد كه بسته به نوع دستگاه تفاوت ميكند هماتوكريت خون آماده شده بين 50-60 % است
تکنیک کار: کل فرایند بازیافت در چهار مرحله خلاصه میشود
1- جمع آوری Collection
2- آماده سازی Priming
3- شستشوی گلبول ها Washing
4- تخلیه Emptying(بازگشت خون به بیمار یا داخل کیسه
مرحله جمع آوری: Collection
در این مرحله خون از ناحیه عمل به روش استریل ساکشن شده و درست در محل ساکشن با نرمال سالین هپارینه شده مخلوط و رقیق میشود تا از لخته شدن آن جلوگیری شود پس از آن خون به داخل یک مخزن استریل که حاوی فیلتر میباشد هدایت میشود در این مخزن اجسام خارجی و ذرات درشت از خون خارج میشود. و خون آماده برای ورود به مرحله Prime میشود. خون جمع آوري شده با لوله تخليه ، درفاصله 24-48 ساعت داراي ارزش بوده
مرحله آماده سازی : Priming
در این مرحله خون رقیق شده و هپارینه مخزن استریل توسط یک پمپ غلطکی به داخل مخزن سانتریفوژ هدایت میشود و همزمان عمل سانتریفوژ با 5000 دور دردقیقه انجام میشود. با توجه به اینکه وزن مخصوص RBC از سایر اجزا بیشتر میباشد به سمت جداره هدایت شده و سرم ، پلاکت ، WBC ، RBC های لیز شده در مرکز مخزن باقی میماند که توسط لوله ای که در مرکز مخزن قرار دارد به کیسه تخلیه Wast هدایت میشود. پس از اینکه سطح RBC جمع آوری شده به بالاترین سطح مخزن رسید توسط سنسورحس گر(buffy-coat sensor) مرحله Priming قطع شده و دستگاه وارد مرحله شستشو میشود.
مرحله شستشوی گلبول ها Washing:
در این مرحله پمپ غلطکی سرم نرمال سالین را با سرعت مشخص به داخل مخزن سانتریفوژ هدایت کرده و RBC شستشو داده میشود. هرچه سرعت سرم کمتر و میزان سرم بیشتر باشد کیفیت شستشو بیشتر بوده و هپارین و هموگلوبین های لیز شده بیشتری از سیستم خارج میشود.
مرحله تخلیه: Emptying
در مرحله آخر RBC های شسته شده آماده برگشت به بیمار میباشد. در مواقعی که نیاز شدید به جایگزینی خون باشد میتوان مستقیما RBC را از یک راه وریدی به بیمار تزریق کرد که به منظور پیشگیری از ورود هوا یک سنسور هوا در مسیر وجود دارد که در صورت وجود هوا در مسیر با آلارم و قطع جریان ما را مطلع مینماید . در مواقعی که فوریتی در کار نباشد به منظور پیشگیری از آمبولی هوا بهتر است RBC جمع آوری شده به داخل کیسه مخصوص دستگاه هدایت شده و سپس توسط ست مخصوص تزریق خون (فیلتر دار) به بیمار تزریق گردد.
خصوصيات خون آماده شده Processed Blood :
>خصوصيات حمل اكسيژن و بقاي Survial RBCجمع آوري شده برابر يا بهتر از RBC هاي الوژينك بانك خون است.
>سطح 3-2 دي فسفو گليسرات خون جمع آوري شده از خون الوژنيك بيشتر است.
>كاتكول امينها بهنگام آماده سازي حذف نميشوند و زمانيكه بهنگام جراحي فئوكروموسيتوم تزريق مجدد خون انجام ميشود هيپرتانسيون قابل ملاحظه ديده ميشود.
>هپارين كاملا شسته نميشود ولي سطح آن آنقدر نيست كه خونريزي ايجاد كند.
PH >خون آماده شده قليايي است (بر عكس خون الوژنيك كه اسيدي است) و غلظت سديم و پتاسيم آن نرمال است.
موارد کنترانديکاسيون و عوارض استفاده ازخون بازيافت شده:
- آلودگي باکتريال مانند صدمات شکمي ، امبولي هوا و چربي
- اختلال عملكرد ريوي بدليل تزريق مواد زائد موجود در خون جمع آوري شده
- كواگولوپاتي ، اختلال كليوي، Sepsis و انتشار سلولهاي بدخيم
- خطرناكترين اين عوارض امبولي هوا مي باشد . انسيدانس آن 30000/1 تا 38000/1 امبولي كشنده ميباشد.
- كه با انتقال خون به يك كيسه تزريق قبل از تزريق مجدد آن (يعني مستقيما خون از محفظه جمع آوري به بيمار تزريق نشود) و اجتناب از تزريق خون تحت فشار . چون خون آماده شده از پروتئينهاي انعقادي و پلاك فعال عاري است اگر بيماران بيش از 6 واحد مصرف كنند بايد FFP و پلاكت كنستانتره بگيرند .
4 Postoperative (Blood Salvage)-
بازیابی خون بعد از عمل :
بازیابی خون بعد از عمل جراحی
موارد استفاده در :
· ازمدیاستن بعد از عمل جراحی قلب
· از حفره پریتونیل پس از آسیب کبدی
· ازسایت زانو یا لگن به بعد از روش های ارتوپدی
بازیابی خون از حفره سروز مقداری پلاکت و فیبرونوژن باقی مانده دارد ولی لخته شدن معمولا مشکلی پیش نمی آورد و نیازی به ضد انعقاد نیست
همچنین خون جمع آوری شده ممکن است حاوی هموگلوبین آزاد باشد و ممکن است با ترشحات بافتها استخوان .مغز استخوان و سایر مواد بیولوژیک در حین عمل آلوده شده باشد ولی اغلب برای بیمار قابل تحمل است.
وقتی محصول خونی در فاصله زمانی بیش از6-12 ساعت جمع آوری شود احتمال عارضه های : دیسترس تنفسی.کاهش فشار خون همراه با انافیلاکسی. و تب وجود دارد.
Preference:
Brzica Jr, S., et al. (1976). Autologous blood transfusion. Mayo Clinic proceedings. Mayo Clinic.
Lloyd, T. (2004). "Autologous blood transfusion." Australian Journal of Medical Science 25(2): 77.
Thomas, A. and M. Perry (1989). "Autologous blood transfusion." Missouri medicine 86(3): 157.
Cooper, M. A. (1987). "Autologous blood transfusion." Plastic and Reconstructive Surgery 79(6): 1006-1007.
Rosencher, N. and C. Conseiller (2001). "Autologous blood
transfusion]." La Revue du praticien 51(12): 1328.